Ալիևի «խաղաղարար» ժեստը կամ ճնշման նոր ձև

Ադրբեջանի նախագահը հերթական անգամ գործածել է «Զանգեզուրի միջանցք» ձևակերպումը՝ հայտնելով դրա բացման մոտավոր ժամկետը և հավելելով, թե Բաքուն չեղարկել է Ադրբեջանի տարածքով Հայաստան բեռների տարանցման արգելքը։

Հայաստանի իշխանության ներկայացուցիչները, ինչպես սովորաբար, «չնկատելու» տվեցին այն փաստը, որ Ալիևը կրկին օգտագործում է «միջանցք» եզրույթը, իսկ տարանցման արգելքի չեղարկումը ներկայացրին որպես «աննախադեպ առաջընթաց» և «խաղաղության հաստատման ապացույց»։

Սակայն անհրաժեշտ է հստակ արձանագրել՝ Բաքվի այս քայլը խաղաղության ինստիտուցիոնալացման դրսևորում չէ, այլ քաղաքական տակտիկա՝ ուղղված միջազգային հանրության աչքում բարենպաստ իմիջ ձևավորելուն։

Ակնհայտ է, որ տարանցման արգելքի վերացումը կարող է որոշակի դրական ազդեցություն ունենալ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների վրա։

Սակայն «Զանգեզուրի միջանցք» ձևակերպման պահպանումը փաստում է, որ Ադրբեջանը շարունակում է ձգտել Հայաստանի ինքնիշխան տարածքով արտատարածքային հաղորդակցություն հաստատելու՝ իր համար առավելություններ ապահովող լուծման։

Սա հակասում է ինչպես Հայաստանի պետական շահերին, այնպես էլ՝ միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքներին։

Այդուհանդերձ, այս քայլը կարելի է դիտարկել որպես միջանկյալ փուլ՝ ապաշրջափակման գործընթացի շրջանակում։

Բայց մինչև չլինեն հստակ պայմանավորվածություններ սահմանային հսկողության, մաքսային ընթացակարգերի և անվտանգության երաշխիքների վերաբերյալ՝ խաղաղության հաստատման մասին խոսելն առնվազն վաղաժամ է։

Երևանի լռությունը կամ չափազանց լավատեսական մեկնաբանությունները, ցավոք, նպաստում են «միջանցքային» օրակարգի լեգիտիմացմանը՝ վտանգելով Հայաստանի սուվերենության հիմքերը։

Բաքվի քայլը պայմանավորված չէ խաղաղության տրամաբանությամբ, այլ միջազգային հանրության ներգրավմամբ սեփական օրակարգը առաջ մղելու հաշվարկով։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Չոր փաստեր
• Այս դատական նիստը կարևոր փորձություն է արդարադատության համակարգի համար
• Պուտին-Փաշինյան հանդիպում. ճգնաժամի կառավարում՝ բեկման փոխարեն
• Հայկական ֆուտբոլի պատմական երեկոն
• Հայաստանը չպետք է դառնա երկրորդ ՈՒկրաինա
• Փաշինյանի չստացած մանդատը
• Ռեպրեսիաներից՝ նոր օլիգարխիա. Հայաստանի համակարգային վերաձևումը
• Հայաստանը նոր Սեպտեմբերի 21-ի կարիք ունի
• Անկախության հռչակագիրը 36 տարեկան է
• Ազատությունը պետք է մնա կանոն, իսկ կալանքը՝ բացառություն
• Ռուսաստանից հեռու՝ առանց Արևմուտքի երաշխիքների
• Տիգրանաշենի վտանգավոր օրակարգը. սահմանազատումը կարող է վերածվել միակողմանի զիջման
• «Պաշտոնական գաղափարախոսությունից»՝ մինչև Ալեքսանդրապոլի ստվերը
• «Այլընտրանք»՝ առանց այլընտրանքի. Փաշինյանի արտաքին քաղաքական փակուղին
• ՔԿ-ի «փուչիկը» և հատված «կարմիր գծերը»
• Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հաշվեհարդարը՝ հարված հանրային համերաշխությանը
• Ինչու՞ է Հաջիևն ավելի վստահ, քան՝ Փաշինյանը
• Սպառված իշխանության ախտանիշը
• Քծնանքից՝ դավաճանություն
• «Այլընտրանք» փնտրում են list.am-ու՞մ. Փաշինյանի հայտարարության հետքերով

Մեկնաբանություններ